رقص کردی و موسیقی کردی بخش مهمی از فرهنگ و هویت مردم کرد در ایران، عراق، ترکیه و سوریه است. رقص کردی، که معمولاً به صورت گروهی و دایره‌ای انجام می‌شود، با حرکات هماهنگ دست و پا و همراهی موسیقی محلی برگزار می‌گردد. افراد دست در دست هم، با قدم‌های منظم و حرکات موزون، حس اتحاد، شادی و مقاومت را به نمایش می‌گذارند. انواع مختلفی از رقص کردی وجود دارد، مانند «هه‌لپه‌ركه»، «چپی» و «گرزی»، که هر کدام بسته به منطقه و مناسبت، ویژگی‌های خاص خود را دارند.

موسیقی کردی نیز با سازهایی مانند دوزله، تنبک، شمشال و دیوان نواخته می‌شود و دربرگیرنده مضامین عاشقانه، حماسی، سوگوارانه و شادی‌آفرین است. خوانندگان کردی اغلب از شعرهای محلی، فولکلور و ادبیات شفاهی بهره می‌برند. موسیقی و رقص کردی نه تنها ابزار شادی، بلکه راهی برای انتقال تاریخ، مقاومت و هویت قومی کردهاست. این هنرها در مراسم‌ عروسی، جشن‌ها و حتی آیین‌های مذهبی و ملی حضور پررنگ دارند.