موسیقی کردی، همچون روح زاگرس، پر از اصالت و شور زندگی است. این موسیقی با سازهای خاص و نغمه‌های گرم و دلنشین، داستان‌های کهن مردم کرد را روایت می‌کند. سازهای سنتی مانند دوتار، کمانچه، دهل و سورنا، هرکدام زبانی برای بیان عشق، شادی و حتی غم‌های عمیق‌اند. رقص کردی، همچون پیوندی میان زمین و آسمان، با حرکات نرم و پرانرژی خود، انعکاسی است از همبستگی و جشن زندگی. رقص‌های گروهی و فردی با ریتم‌های متنوع، حرکاتی هماهنگ و گاه آتشین را به نمایش می‌گذارند که قلب هر بیننده‌ای را به تپش وا می‌دارد. اصالت و شکوه موسیقی و رقص کردی، گنجینه‌ای است که نسل‌ها با آن زندگی کرده‌اند و هنوز هم در جشن‌ها و مراسم‌های مردم کرد جایگاه ویژه‌ای دارد؛ جایی که هنر و فرهنگ به شکوه می‌درخشد.